پوشاک سنتی عشایر لرستان
لباس بومی لرستان از جمله لباسهای محلی ایرانی است که با وجود سادگی، بسیار زیبا است، اما امروزه متاسفانه تنها در بعضی مناطق روستایی و عشایری از آن استفاده می شود
در ادامه با تعدادی از لباس های محلی زنان و مردان لر آشنا می شوید.
پوشاک سنتی بانوان عشایر لرستان
جومه: نوعی پیراهن زنان لرستان که بصورت آزاد، بلند و بدون یقه میباشد.
کلنجه: بالاپوش یراقدوزی شدهای است که در بسیاری موارد رویه جلوی آن را سکهدوزی و تزیین میکنند.
تره و گل ونی: تره پارچه ابریشمی مخصوصی است که زنان لر به سر میبندند و به لری آن را «ساوه» میگویند. تره را در حالت عادی میبندند و برای شرکت در مراسم و جشن و سرور، نوعی از آن را به نام «گل ونی» که رنگین است روی تره میبندند.
پوشاک سنتی مردان عشایر لرستان
شال: پارچه بلند و سفیدی است به عرض ۹۰-۶۰ سانتیمتر و به طول ۹-۶ متر از جنس چلوار، که آن را چند دور به کمر میپیچانند و علاوه بر آن در مواقع ضروری ازآن به عنوان کفن، برای بستن زخم و یا بجای طناب از آن استفاده میشود.
ستره: قبای مخصوصی است که اندازه آن تا زیر زانو بوده، بیشتر در مواقع رسمی از آن استفاده میشود و از قدیمیترین نوع پوشاک ایران است.
کلاه نمدی: کلاه مدور بدون لبهای است که از نمد ساخته شده است.
کپنک یا فرجی: یک نوع قبای نمدی پشمی محکم است که معمولاً مورد استفاده چوپانان میباشد. در مواقع جنگ از آن به عنوان لباس رزم استفاده میشود، زیرا ترکیب بسیار فشردهای درساخت آن به کار رفته است.
گیوه: نوعی کفش دست ساز محلی است که کف آن از چرم و یا پلاستیک ضخیم و محکمی است که رویه آن به وسیله نخ تابیده بافته میشود.
چوغا: نوعی بالا پوش مردانه است که بیشتر در منطقه بختیاری لرستان و چهار محال بختیاری مورد استفاده قرار میگیرد. جنس آن از پشم گوسفند است و معمولاً توسط زنان بختیاری بافته میشود.
